Regels voor wie?


Er zijn schijnbaar allerlei regels waar je, je aan “hoort” te houden bij het maken van een magazine. Zo schijn je van te voren inzicht moeten hebben in je bladritme en behoor je vooraf te weten aan hoeveel woorden een artikel of interview mag voldoen. Maar als iedereen hetzelfde ritme volgt zijn we standaard bezig. Je houden aan vooropgestelde hoeveelheid woorden, doet je beperken. Wanneer je zonder kaders een gesprek aangaat ontstaat er vrijheid. Vrijheid om de ander zijn verhaal te laten vertellen. Vrijheid om te ontdekken en te spelen met de mogelijkheden die zich voordoen. Ik noem het verbonden in vrijheid, de ideale manier van samenwerken. Op deze manier groeien mijn woorden en laten ze onbewuste zaadjes achter. Gewoon omdat in elk woord aandacht, gedrevenheid en uniekheid zit. Met opgelegde regels kom je niet tot verrassingen en juist in verrassingen zit het onverwachte. Noem ons eigenwijs, noem ons naïef. Wij noemen het vooral #FYBV. Omdat ontmoeten, interviewen en schrijven vanuit vrije regels leiden tot heel veel moois. Dat is te lezen in onze eerste editie. 180 pagina`s vol met verhalen. Met lef, moed en een tikkie rebelsheid gaan wij elk interview tegemoet. Maar dat zorgt er dan ook voor dat je ons nooit meer zal vergeten. (die zaadjes hè! )


Ankie Stadegaard